,
эзләү 0.001 секунд барды Эзләү нәтиҗәләре
- — Зәйтүнә бераз тынып торды да, китабыннан башын күтәрми генә: — Бу инде кешенең үзүзенә ихтирамыннан тора, — дип өстәп куйды. Маликова М.Г. . Шәфкать
- Чөнки йотылып башка тарафка текәлгән, йөзе ничектер суырылып та киткән, алланып та чыккан иде. Маликова М.Г. . Шәфкать
- Бар карашлар аңа төбәлде, башкалар артыннан җирән баш та сузылды. Маликова М.Г. . Шәфкать
- Сары чәчен шома итеп тарап, баш артына җыеп куйганга, ул тагын да гадирәк тоеладыр … Маликова М.Г. . Шәфкать
- Ул башын бераз артка ташлады да, каядыр ишек өстенә, ә бәлки, үзе генә күргән бер ноктага төбәлеп, йөрәк очыннан өзеп, әкрен тавыш белән башлап җибәрде: шам-шәриф дигән калада, дусларым, Кич ахшамсыз капкалар ябылмый … Маликова М.Г. . Шәфкать
- Зәйтүнәдән соң башка җыр сузып җибәрү мөмкин түгел кебек иде. Маликова М.Г. . Шәфкать
- әнвәр үзенә сузылган кулларны күрмәс өчен күзләрен йомып, башын читкә борды да артка чигенде. Маликова М.Г. . Шәфкать
- Бер алмадан яратылганга, алар бер-берсеннән башка яши алмаганнар икән дә инде. Маликова М.Г. . Шәфкать
- — Синең йөзеңә багана башына караган кебек карарга туры килә хәзер, — диде Зәйтүнә, аның белән кул бирешеп күрешкәч. Маликова М.Г. . Шәфкать
- Зәйтүнә иң мөһим сүзне үзе башларга тиешлекне аңлады. Маликова М.Г. . Шәфкать