,
эзләү 0.145 секунд барды Эзләү нәтиҗәләре
- Ат башын текә күтәреп, сылу гәүдәсе белән сыгыла биреп, кырынлап китте, китте дә аннан, йөгәнен каты кулларда булуын сизгәч, кинәт алга ыргылып чапмакчы булды. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- Башын иеп, вакытсыз килүе өчен ачынып торган чакта, каршыдан тәрәзә чиерткән тавыш ишетеп алды. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- — диде Нургали, башын чөеп һәм әче елмаеп. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- Бик авыр, бик оят булып китте аңа, һәм, хәлсез бер гаҗизлеккә төшкәндәй, ул башын салындырып, шактый тынып торды, аннан иренеп кенә өстәлдән бүреген алды. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- Кыска гына бу онытылудан ул бик тиз айный, башын күтәрә, өстендә, битендә, күзләрендә уйнаган кояшны «китсәнә! Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- дускаев тавышка башын күтәрде. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- — Ай-һай, кара син аны, — диде дускаев, башын чайкап. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- — Ярый, Идрис абый, мин аны истә тотармын, — диде Сөембикә, башын кагып. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- — Аннан, айнырга теләгәндәй, ул башын селкеп куйды: — Ярар, Нургали абый, минем эш бик тыгыз … Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)
- Ул, өстәлгә терсәге белән таянып, кырган чал башын акрын гына сыпыргалап, агайларны дәшми генә тыңлап утыра. Еники Әмирхан . УЯНУ (Рәхмәт, иптәшләр!)